Jedan od najiščekivanijih filmova godine, 'Orkanski visovi', u režiji Emerald Fennell, ponovno oživljava klasični roman Emily Brontë iz 1847. Radnja prati englesku obitelj složenih odnosa čiju ravnotežu narušava dolazak usvojenog dječaka Heathcliffa i početak njegove strastvene i destruktivne veze s Catherine, kćeri kuće.

Glumačku postavu, pomno praćenu od strane obožavatelja romana, čine Jacob Elordi kao Heathcliff i Margot Robbie kao Catherine. No, samo nekoliko tjedana prije premijere, trailer objavljen u studenome već je izazvao brojne polemike. U središtu pozornosti: kostimi australske glumice koji se otvoreno odmiču od viktorijanskih odjevnih normi, što je zasmetalo dijelu gledatelja.

Namjeran anakronizam

Kostime potpisuje Jacqueline Durran – poznata po radu na filmovima 'Barbie' i 'Ponos i predrasude' – koja je Margotine kreacije osmislila kombinirajući utjecaje različitih epoha, pa i suvremenih. Među najviše osporavanim komadima nalaze se iridescentna, poluprozirna haljina od tekućeg organdija te korzetirana crvena toaleta koju su neki usporedili s kostimima za Oktoberfest, više nego s garderobom viktorijanske Engleskinje. Kritike su tim oštrije jer se, sudeći prema prvim kadrovima, ne odnose na muške kostime koje nosi Jacob Elordi.

Kostimi nisu zamišljeni kao povijesno točni

U razgovoru za Vogue, Jacqueline Durran pojasnila je da kostimi nisu zamišljeni kao povijesno točni, već kao 'vrsta grozničavog, fantastičnog sna – suvremena verzija melodrame iz 1950-ih'. Kostimi Margot Robbie tako odaju počast dizajnerima poput Alexandera McQueena i Thierryja Muglera, kao i širem povijesnom rasponu – od elizabetanskog do gruzijskog razdoblja.

Kad se kostimi povijesnih filmova sukobe s vremenom Ovo nije prvi put da kostimi u povijesnom filmu odudaraju od epohe. Anakronizam je u kinematografiji često snažan narativni alat, zamišljen da gledatelju približi određeno vrijeme i pojača njegovu suvremenu rezonancu. Sjetimo se samo Converse tenisica koje je nosila tinejdžerska kraljica u filmu Sofije Coppole 'Marie Antoinette'.

Baz Luhrmann tu je tehniku doveo do vlastitog stila: u njegovim filmovima elementi se svjesno sukobljavaju – od moderne glazbe koja progovara o dekadenciji 1920-ih, do Prada garderobe u 'Velikom Gatsbyju', ili pak futurističkog vizualnog svijeta koji kontrastira Shakespeareovom tekstu u 'Romeu + Juliji'. Sve su to promišljeni izbori kojima se ne nastoji vjerno reproducirati doba, već prenijeti njegovu emocionalnu snagu.

U slučaju 'Orkanskih visova', redateljica Emerald Fennell objasnila je da film predstavlja njezinu viziju romana u dobi od 14 godina – prožetu romantizmom (i hormonalnim nemirima) tinejdžerice. Neki stoga pretpostavljaju da film prikazuje priču kao budan san, izmaštan kroz perspektivu suvremene djevojke. Takvo tumačenje objašnjava i namjerno nekonvencionalne modne izbore – koji nisu proizvod povijesne vjernosti, već fantazije, emocionalnog sjećanja i simbolične projekcije.

Nova adaptacija romana 'Orkanski visovi' u svjetska kina stiže 11. veljače.