ZAGREB - Gor­dan La­uc, stal­ni sud­ski vještak za ana­li­zu DNK, pre­tpo­sta­vlja da je tvr­dnja iz no­vi­na da '60 po­sto ka­ra­kte­ri­sti­ka DNK odgo­va­ra Šlo­ga­ro­vu DNK' po­grešno pre­ne­se­na izja­va da je na ča­hu­ri me­tka uspješno ana­li­zi­ra­no 60 po­sto čitavog pro­fi­la DNK ko­ji se po­tpu­no po­kla­pa sa Šlo­ga­rovim DNK. 'Sve bi dru­go zna­či­lo da se ne ra­di o Šlo­ga­ro­vu DNK jer ako bi po­sto­ja­lo 40 po­sto ra­zli­ka u DNK pro­fi­lu, to bi ne­dvoj­be­no zna­či­lo da taj DNK pri­pa­da ne­koj dru­goj oso­bi', napominje Lauc za Jutarnji list.

Vještak isti­če da se DNK da­nas ru­tin­ski ana­li­zi­ra na 15 ra­zli­či­tih ge­ne­ti­čkih lo­ku­sa i svi se ana­li­zi­ra­ni di­je­lo­vi trebaju po­tpu­no po­kla­pati da bi se usta­no­vi­lo da DNK pro­na­đe­n na mje­stu zlo­či­na po­tje­če od po­ten­ci­jal­nog po­či­ni­te­lja.

Ako je ta pre­tpo­stav­ka to­čna i pro­na­đe­ni se DNK u po­tpu­no­sti po­kla­pa sa Šlo­ga­ro­vim DNK, on­da je to ne­dvoj­be­ni do­kaz da se na ča­hu­ra­ma na­la­zi nje­go­v DNK. No, to još ni­je ne­dvoj­be­ni do­kaz da je on i po­či­nio uboj­stvo, već to tek tre­ba do­ka­za­ti na su­du. Po­znat je i slu­čaj O. J. Sim­pso­na iz SAD-a, ka­da je na mje­stu zlo­či­na na­đe­n nje­gov DNK, a na ča­ra­pi DNK žr­tve, no ipak ni­je do­ne­se­na osu­đu­ju­ća pre­su­da.

Po­li­ci­ja mo­ra osi­gu­ra­ti do­ka­ze ko­ji po­ka­zu­ju na­čin na ko­ji je taj DNK ta­mo došao te po­kazati da ni­je bi­lo mo­gu­će da je ne­tko taj DNK ta­mo na­kna­dno po­dme­tnuo. Bi­lo bi va­žno do­ka­za­ti da je taj DNK pro­fil do­biven pri­je ne­go što je Šlo­gar uhićen, jer ta­da ni­tko ne bi mo­gao tvr­di­ti da se even­tu­la­no ra­di o ne­ka­kvom po­dme­ta­nju DNK osu­mnji­če­ni­ka na mje­sto zlo­či­na. U pa­ra­no­i­dnoj si­tu­a­ci­ji ko­ja se ra­zvi­la oko ovog slu­ča­ja to bi bi­lo ja­ko va­žno ka­ko bi pre­sta­le ra­zne me­dij­ske spe­ku­la­ci­je o mo­gu­ćoj za­vje­ri - sma­tra La­uc.

Bi­ser­ka Ri­ha, ko­ja je kao to­ksi­ko­loški vještak ra­di­la u Cen­tru za kri­mi­na­li­sti­čka vješta­če­nja MUP-a, sma­tra da je izra­ža­va­nje DNK pro­fi­la u po­sto­ci­ma vr­lo ne­pro­fe­si­o­nal­no i ne­stru­čno. Još ne­ki stru­čnja­ci tvr­de ka­ko je mo­gu­će izu­ze­ti DNK s ča­hu­re, čak su za­bi­lje­že­ni i slu­ča­je­vi da je DNK do­biven i s ča­hu­ra na­kon 15 go­di­na, piše Jutarnji list. No, sva­ki je slu­čaj po­se­ban, jer ovi­si o to­me gdje je ča­hu­ra sta­ja­la, je li bi­la izlo­že­na va­tri ili vo­di, što sve ima utje­caj na kva­li­te­tu DNK uzor­ka.

DNK naj­vje­ro­ja­tni­je osta­je kad se pr­sti­ma utišću me­ci u spre­mnik pišto­lja. DNK na­đen na ča­hu­ri me­tka ko­jim je ubi­je­na Iva­na Ho­dak po­li­ci­ja i ne sma­tra bi­tnim do­ka­zom, već se on sa­mo ukla­pa u niz dru­gih tra­go­va, po­put Šlo­ga­ro­vih oti­sa­ka na pišto­lju, ali i nje­go­vih dvaju pri­zna­nja u na­zo­čno­sti od­vje­tni­ka u ko­ji­ma je po­tan­ko opi­sao mo­ti­ve i okol­no­sti uboj­stva.